KENDİNİ BEĞENME

Şimdi burdan geçti afeti devran

Ne güzel yaratmış, yüce yaradan

Sana gönül veren, olmaz sıradan

Yeter ki, gururla kibir olmasın.

Veysel’in dediği güzelden olma

Herkes bana hayran, deyip aldırma

Her yüze güleni, dost olur sanma

Yeter ki güzellik, hedef olmasın.

Tavus kuşu böbürlenip dururken

Horozlar ötmeye, başladı erken

Güzel günler böyle, geçip giderken

Yeter ki zamanın geçmiş olmasın.

Aynaya bakıp ta, kendini görme

Lepiska saçını, boş yere örme

Sakın başkasını, hiç hakir görme

Yeter ki bahçende gülün solmasın.

Ey! İbrahim hangi telden çalarsın

İnsanlar yaşamın zevkine varsın

Gamla keder, hüzün, geride kalsın

Yeter ki evlenip aile olsun.